Een legende verdwijnt.

Zoals op 21 september tijdens de fotoavond in ons clublokaal 21.10 meegedeeld, was de 68e 24 UREN VAN ANTWERPEN de laatste uit de reeks.

Er werd met heel veel pijn in het hart, besloten de oudste wielertoeristische marathoninrichting van ons land in 2012 van de kalender af te voeren. Meer dan waarschijnlijk zal dit ook voor de volgende jaren zo zijn.

De reden ligt in het feit dat we dienden vast te stellen, dat het deelnemersaantal van de voorbije 24 Uren tot 47 beperkt bleef en daarmee onder de vooraf gestelde limieten gezakt was.

Wanneer we terugblikken in het verleden, telden we in de gloriejaren ca. 600 inschrijvingen en moesten er zelfs potentiële deelnemers geweigerd worden.

Nadien begon een neergaande tendens die vanaf de jaren ’90 versnelde. In 2008 was er opnieuw wat relance hoop, toen er 94 marathonfietsers de start namen, hetgeen er 16 meer waren dan in 2007. Het jaar nadien zakte dat aantal echter opnieuw en telden we nog 61 koppen. In 2010 waren dat er 51 en in 2011 daalde het deelnemersveld met 47 effectieve fietsers, tot beneden de 50 grens.

Als inrichtende club zagen we het dus al langer aankomen. Drie jaar geleden na de 65 ste editie vroegen we ons zelfs al af, of we er op dat jubileumogenblik niet beter in schoonheid mee konden stoppen.

Een onmiskenbare vaststelling die we op dat ogenblik deden, was immers dat in het wielertoerisme niet alleen de marathonritten, maar ook de langere afstandsritten sinds een aantal jaren aan succes inboeten. Van de meesten werd de afstand dan ook gereduceerd of ze verdwenen. De 24 uren staan dus qua deelnemerstendens zeker niet alleen. Dat er desondanks toch nog verder gedaan werd, is mede de verdienste van onze voorzitter, maar zeker niet te vergeten ook van ALLE belangloze medewerkers.

Voor zover we weten bleef ten slotte de 24 uren, nog de enige marathonorganisatie in ons land.

Uit onze berekeningen blijkt nu, dat er voor ieder uur dat er een fietser in 2011 tijdens de 24 uren reed, er totaal ca. 5 uren arbeid aan de inrichting besteed werd.

We spreken dan nog niet over de financiële kant en de aanzuivering die KSV De Zwaluw aan het evenement doet.

Het feit dat met de jaren de gemiddelde leeftijd van de deelnemers toeneemt, is zeker één van de oorzaken van het verlies aan belangstelling. Alleen organisaties in het zog van grote wielerwedstrijden en enkele breed gesteunde inrichtingen over dergelijke afstanden kennen nog succes. En zelfs dan rijden veruit de meeste deelnemers de volledige afstand niet meer.

In de bovenvermelde context, durfden we intern de vraag stellen, of alle investeringen die we met de club in het evenement staken, nog verantwoord waren. (Zonder medewerking van mensen buiten de club zouden we het trouwens al lang niet meer aankunnen.)

We beseften hierbij terdege dat men met de beste wil van de wereld geen organisatie kan behouden, wanneer er geen draagvlak voor is, en er geen redelijke hoop op afzienbare heropleving bestaat. Daarom heeft K.S.V. De Zwaluw besloten de 24 uren van Antwerpen van de kalender te halen.

We wensen hierbij onze dank uit te drukken aan alle deelnemers en voorzeker aan de medewerkers van de voorbije edities.

Zo was het.

Op 18 en 19 JUNI 2011 organiseerden we:

de 68 ste editie van de 24 uren van Antwerpen

Memorial Honoré De Smit.

68 ^e 24-UREN VAN ANTWERPEN.

Nawoord van de voorzitter.

ANTWERPEN – BLANKENBERGE – ANTWERPEN

Het was met een dubbel gevoel dat ik op zaterdagmorgen de Antwerpse Grote Markt opreed en me klaar maakte voor de inschrijving van de 68^e 24 Uren van Antwerpen.

De binnengekomen inschrijvingen waren zeker niet zo overweldigend dat we er euforisch van werden.

Tevens was bij de laatste verkenning van vorige donderdag mijn laatste greintje enthousiasme zwaar onder het vriespunt gedaald toen we geconfronteerd werden met een overvloed van wegenwerken met als toppunt een onderbroken weg op een aangeduide omleidingweg.

Toen ik echter in Den Bengel de hoopvolle gezichten van de deelnemers zag, kreeg ik terug een adrenalinestoot en ging er vol tegenaan.

Klokslag 12u gaf Schepen Van Campenhout het vertrek aan 47 fietsers die onder begeleiding van 10 Politiemotards van start gingen.

Zoals afgesproken kregen we toen we Kapelle-op-den-Bos naderden een seintje van de Red Bull hostesses dat ze ter plaatse waren. Eigenlijk mogen we van geluk spreken dat ze zich een beetje vergist hadden van afspraakplaats. Toen we van onder het spoorwegtunneltje doken merkten we rechts op de stationsparking het gekende Minitje op, dit in plaats van de 50m verder gelegen Eternit-parking. Ons geluk lag in het feit dat op het ogenblik dat we van de fiets stapten de eerste regendruppels vielen, welke de voorbode waren van een stortbui. Gelukkig konden we schuilen onder de fietsoverkappingen.

Na de nodige cafeïnestoot ging het verder richting Pajottenland. De fietsers omzeilden zonder problemen het te elfder ure ontworpen omleidingsparcours en merkten niets van de problemen die wij er enkele dagen ervoor hadden meegemaakt.

Hetzelfde regenscenario deed zich voor toen we bijna aanmelden voor onze eerste echte stop te Denderleeuw, waar we enkele kilometers ervoor op een plensbui werden vergast.

Ondanks het feit dat twee vaste leden van ons eigen motard team door persoonlijke redenen forfait dienden te geven, draaide de begeleiding perfect, iedereen stak met plezier een tandje bij.

Via de Vlaamse Ardennen waar we enkele bekende hellingen eens als afdaling bekeken en een tweede drankstop te Oudenaarde, kwamen we in de vlaktes van Zuid Oost-Vlaanderen terecht.

Hier kregen we dan ook de wind vol op de neus en werd het stoempen geblazen. Dat we hierdoor vertraging opliepen ten opzichte van het voorziene tijdschema kon ons, N.M.B.S. gewijs, niet van de kaart brengen.

We bereikten de controle te Pittem dan ook met ongeveer 30 minuten tijdsachterstand.

Na een deugddoende stop namen we terug ons rijtuig en trokken de Polders in. Vanaf Stalhille was ook een alternatief parcours ontworpen om de wegenwerken op de Kustweg te ontwijken.

Zoals afgesproken stond te Zuienkerke een motoragent van de Blankenbergse Politie ons op te wachten welke ons blindelings naar het Bloso Centrum, waar we verwacht werden voor het warme avondmaal en dito douche, loodste.

Traiteur Raf en cafetaria uitbaatster Windy ontvingen ons met open armen.

Zoals gebruikelijk verdween na de maaltijd een belangrijk deel van het peloton in de catacomben van het Bloso complex voor een verkikkerend hazenslaapje.

Stipt om 3 uur stonden we terug klaar voor de resterende 175km. De nachtrit voerde ons via Zeebrugge, Sluis en Sint Laureins naar Eeklo. Wat mij het meeste opviel was dat op Zeeuws grondgebied bijna nergens wegverlichting brandde, zodat de diverse fietslichtjes een feeërieke sfeer creëerden.

Café Den Eiktak te Eeklo werd de koffie lustig werd uitgeschonken en de brooddozen een volgende keer aangesproken.

Ook dit jaar werd een – zeer klein – gedeelte per boot afgelegd en staken we met het veer te Langerbrugge het kanaal Gent – Terneuzen over. Voor de meesten niet meer dan een leuk tussendoortje maar voor Tris, de vaste begeleidster van WTC Niel, een kleine nachtmerrie. Onder begeleiding van haar ega (en persoonlijke hengst) heeft ze beproeving met glans doorstaan.

Met een doortocht door het Waasland, waar de rugwind voor een lekker tempo zorgde, arriveerden we te Bornem voor een laatste tussenhalte.

Door het windvoordeel kon hier een langere stop genomen worden en zagen we zelfs enkelen uitgebreid ontbijten.

De klok van tien was reeds een poosje voorbij toen we de laatste etappe aansneden.

Hier kwamen we meer op meer op gekende wegen langs Oppuurs, Willebroek, Boom en Aartselaar.

Aan de terreinen van Atlas Copco werd de rit even geneutraliseerd om de Motorbrigade op te wachten.

Om 11u30 werd terug vertrokken om onder begeleiding van de politiesirenes klokslag 12u de Grote Markt op te draaien waar traditioneel enkele tientallen supporters en familieleden de karavaan stond op te wachten.

Zelf werd ik nog aangesproken door een journalist van de Nieuwe Gazet voor een kort vraaggesprek waarvan naar verluid het verslag reeds daags nadien is verschenen.

Roland

400 KM EURAUDAX BREVET ONDER DE AUSPICIEN VAN DE BELGISCHE AUDAX FEDERATIE.

Het parcours van de editie 2011 bracht ons naar de kust.

ANTWERPEN – BLANKENBERGE - ANTWERPEN.

ANTWERPEN – KAPELLE O/D BOS – DENDERLEEUW – OUDENAARDE – PITTEM –

BLANKENBERGE – EEKLO – BORNEM – ANTWERPEN.

Met medewerking van het Stadsbestuur Antwerpen.

Stadsbestuur Blankenberge.

Bloso Blankenberge

Provinciebestuur Antwerpen.

Lokale Politie Antwerpen.

Sportdiensten van Antwerpen en Sportantenne Borgerhout.

Sportdiensten Antwerpen en Blankenberge.

PRAKTISCHE ATTENTIE WERD IEDERE DEELNEMER

AANGEBODEN DOOR STAD BLANKENBERGE.

Start: 18 juni om 12u00 op de Grote Markt te Antwerpen.

Aankomst: 19 juni om 12u00 op de Grote Markt te Antwerpen.

Inschrijvingsrecht 15 €.

Voorinschrijving tot 10 juni 2011.

Parcoursontwerp: Louis Laureyssens

Inlichtingen : Roland UYTTENDAELE

Schuttershofstraat 33 9120 BEVEREN

Tel. 03.775.27.37

Helm en nachtverlichting is verplicht.

Tijdens de nachtstop is er tevens gratis douchemogelijkheid.

MOTARDBEGELEIDING GEDURENDE GANSE RIT.

KSV De Zwaluw krijgt voor zijn 24 uren van Antwerpen, motardbegeleiding van een aantal vrijwilligers.

Meer over deze begeleiding vindt je op:

http://www.24urenbegeleiding.tk